Compliance, 2012 yapımı, izleyiciyi rahatsız edici bir gerçeklikle yüzleştiren psikolojik bir gerilim filmidir. Yönetmen Craig Zobel, filmin senaryosunu, 2004 yılında Amerika'da yaşanmış ve benzer birçok vakayı ortaya çıkaran ünlü 'fast food restoranı aldatmacası' olayından esinlenerek yazmıştır. Film, sıradan bir Cuma gününde, yoğun bir fast food restoranında geçer. Restoranın sorumlusu Sandra'ya (Ann Dowd) telefon açan ve kendisini polis memuru olarak tanıtan bir adam, genç çalışan Becky'den (Dreama Walker) bir müşterinin cüzdanını çaldığını iddia eder. Bu tek telefonla başlayan süreç, otoriteye boyun eğme ve itaat etme psikolojisinin karanlık bir laboratuvarına dönüşür.

Oyunculuk performansları, filmin en güçlü yanlarındandır. Ann Dowd, sıradan, baskı altındaki bir yöneticiyi olağanüstü bir inandırıcılıkla canlandırır. Karakterinin iç çatışmaları, korkuları ve otorite karşısındaki teslimiyeti, Dowd'un performansı sayesinde ekrana yansır. Dreama Walker ise masumiyetini yitiren ve giderek çaresizleşen Becky karakterini etkileyici bir şekilde portreler. Pat Healy'nin seslendirdiği 'polis memuru' karakteri ise, hiç ekranda görünmemesine rağmen, sadece sesiyle yarattığı tehdit ve manipülasyon havasıyla filmin geriliminin merkezinde yer alır.

Craig Zobel'un yönetmenliği, olayın rahatsız edici doğasını izleyiciye doğrudan hissettirecek şekilde minimalist ve keskindir. Çoğunlukla restoranın arka odası gibi kapalı mekanlarda geçen film, klostrofobik bir atmosfer yaratır. Kamera, karakterlerin yüz ifadelerine ve beden dillerine odaklanarak, yaşadıkları psikolojik çöküşü belgeler gibi kaydeder. Müzik minimal düzeyde kullanılarak, gerilimin doğal sesler ve diyaloglarla inşa edilmesi sağlanmıştır.

Compliance izlenmesi gereken bir filmdir, çünkü sadece 'kötü adamlar' üzerine değil, sıradan insanların otorite karşısındaki davranışları ve ahlaki sınırlarının nasıl kolayca aşınabileceği üzerine güçlü bir sorgulama sunar. 'Sadece emirleri uyguluyordum' mazeretinin tehlikelerini gözler önüne seren film, izleyiciyi 'Ben olsam ne yapardım?' sorusuyla baş başa bırakır. Gerçek bir olaya dayanması, yaşananların inanılmazlık hissini artırırken aynı zamanda ürpertir. Psikolojik gerilim ve sosyal deney türünden hoşlanan izleyiciler için vazgeçilmez bir başyapıttır.