Hirokazu Kore-eda'nın yönettiği 2013 yapımı 'Like Father, Like Son' (Soshite Chichi Ni Naru), modern sinemanın en dokunaklı aile dramalarından biridir. Film, başarı odaklı iş adamı Ryota'nın, biyolojik oğlunun doğum sırasında başka bir ailenin çocuğuyla karıştırıldığını öğrenmesiyle başlayan sarsıcı yolculuğunu konu alır. Ryota, altı yıldır kendi oğlu sanarak büyüttüğü Keita ile gerçek biyolojik oğlu Ryusei arasında kalır; bu keşif, onun katı değerler sistemini ve babalık anlayışını derinden sarsar.

Masaharu Fukuyama'nın canlandırdığı Ryota karakteri, mükemmeliyetçi ve mesafeli bir baba figürüdür. Oyunculuk performansları son derece gerçekçidir; özellikle Fukuyama'nın duygusal dönüşümü ve Machiko Ono'nun anne rolündeki incelikli oyunu dikkat çeker. Yönetmen Kore-eda, tipik olarak aile bağları, doğa vs. yetiştirme temalarını işlerken, karakterlerin iç çatışmalarını yargılamadan, samimi bir şekilde yansıtır. Görüntü yönetimi sade ve doğaldır, hikayenin dokunaklılığını öne çıkarır.

Film, biyolojik bağlar mı yoksa birlikte geçirilen zaman ve sevgi mi daha önemlidir sorusunu etkileyici bir şekilde sorar. İzleyiciyi, ebeveynlik, sınıf farklılıkları ve insani değerler üzerine düşündürür. 2013 Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü kazanması da kalitesinin bir göstergesidir. Sade anlatımı, evrensel teması ve unutulmaz sahneleriyle 'Like Father, Like Son', izleyiciyi derinden etkileyen, insanı sorgulatan bir başyapıttır. Duygusal derinliği arayan her sinemasevere tavsiye edilir.