Andrey Tarkovski'nin 1975 yapımı 'Mirror' (orijinal adıyla Zerkalo), sinema tarihinin en kişisel ve şiirsel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, kırklı yaşlarında ölüm döşeğinde olan bir adamın zihninde canlanan anılar, rüyalar ve düşünceler üzerinden ilerler. Bu otobiyografik anlatıda, Tarkovski kendi çocukluğunu, annesiyle olan karmaşık ilişkisini, İkinci Dünya Savaşı'nın yarattığı travmayı ve Sovyetler Birliği'nin yakın tarihine dair kesitleri lirik bir dille bir araya getirir.

Oyunculuk performansları, filmin rüyamsı atmosferine mükemmel uyum sağlar. Margarita Terekhova, hem annenin gençliğini hem de adamın eski eşini canlandırarak unutulmaz bir performans sergiler. Tarkovski'nin yönetmenliği ise başlı başına bir sanat eseridir; uzun plan sekanslar, doğal unsurların (su, ateş, rüzgar) sembolik kullanımı ve zamanın doğrusal olmayan akışı, izleyiciyi hipnotize eden bir deneyime dönüştürür.

'Mirror' izlenmesi gereken bir filmdir çünkü yalnızca bir hikaye anlatmaz, bir insanın bilincinin ve bir ulusun kolektif hafızasının içsel portresini sunar. Görsel şiir olarak nitelendirilebilecek sahneleri, derin felsefi sorgulamaları ve evrensel temaları (aile, zaman, ölüm, pişmanlık) ile sadece sinemaseverlere değil, sanatla derin bir bağ kurmak isteyen herkese hitap eder. Tarkovski'nin en özgün çalışması olan bu film, her izleyişte yeni anlamlar keşfettiren, zamansız bir başyapıttır.