Bernardo Bertolucci'nin 1970 yapımı 'The Conformist' (Il conformista), sinema tarihinin en görsel olarak çarpıcı ve psikolojik olarak derin filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, Mussolini İtalyası'nda geçen hikayesiyle, bireyin toplum ve ideoloji karşısındaki yabancılaşmasını ve ahlaki ikilemlerini mercek altına alıyor. Başroldeki Jean-Louis Trintignant, Marcello Clerici'yi canlandırır. Marcello, gençliğindeki travmatik bir deneyimin gölgesinde, 'normal' görünme ve faşist rejime kusursuz bir şekilde uyum sağlama takıntısıyla yaşayan bir adamdır. Bu saplantı onu, eski üniversite profesörü ve rejim muhalifi Quadri'yi (Enzo Tarascio) öldürmek üzere bir suikast planının parçası olmaya kadar götürür. Bu görev için Paris'e yaptığı yolculuk, sadece fiziksel bir seyahat değil, aynı zamanda geçmişinin hayaletleri ve bastırılmış arzularıyla yüzleştiği bir içsel yolculuğa dönüşür.

Bertolucci'nin yönetmenliği ve Vittorio Storaro'nun efsanevi görüntü yönetmenliği, filmi bir sanat eserine dönüştürür. Her kare, resim gibi kompoze edilmiş; ışık, gölge ve renkler, Marcello'nun iç dünyasındaki çatışmaları ve ikiyüzlülüğü yansıtmak için ustalıkla kullanılmıştır. Stefania Sandrelli, Marcello'nun geleneksel beklentilere uygun ama duygusal olarak uzak eşi Giulia rolünde, Dominique Sanda ise profesörün karısı ve Marcello'nun arzularının hedefi olan karmaşık karakter Anna Quadri rolünde unutulmaz performanslar sergiler.

'The Conformist', sadece politik bir dram değil, aynı zamanda bireyin kimlik arayışı, cinsellik, güç ve teslimiyet üzerine derinlemesine düşünen bir başyapıttır. Sinema diline yaptığı görsel katkılar, birçok modern yönetmeni derinden etkilemiştir. Görkemi, psikolojik derinliği ve zamanın ruhunu yakalayışındaki keskinlikle, izleyiciye hem tarihsel bir belge hem de evrensel bir insanlık durumu sunar. Sinemanın anlatım gücünün ne kadar yükseklere çıkabileceğini görmek isteyen her film tutkununun mutlaka izlemesi gereken, zamana meydan okuyan bir klasiktir.