Michael Haneke'nin yazıp yönettiği 2009 yapımı 'The White Ribbon' (Das weiße Band), I. Dünya Savaşı arifesinde, Kuzey Almanya'nın steril görünümlü bir Protestan köyünde geçen kasvetli ve gizem dolu bir hikâyeyi anlatıyor. Siyah-beyaz görüntülerle çekilen film, köyde aniden başlayan ve giderek şiddetlenen tuhaf kazalar ile kasıtlı saldırıların izini sürer. Bir at telinin üzerine gerilmesiyle başlayan olaylar zinciri, köyün otoriter yapısını, katı ahlak kurallarını ve bastırılmış duygularını yavaş yavaş açığa çıkarır.

Film, köydeki çocukların ve gençlerin, başta papaz ve baron olmak üzere yetişkinlerin sert disiplini ve dini baskısı altında nasıl şekillendiklerini inceler. 'Beyaz kurdele', itaatsizlik ve saflıktan uzaklaşma gibi 'kusurları' sembolize eden bir ceza aracıdır. Haneke, köydeki her ailenin kendi içindeki hiyerarşi ve şiddet dinamiklerini ustalıkla işlerken, toplumsal kötülüğün bireysel ve kolektif kökenlerine dair derin bir sorgulamaya girişir. Christian Berger'in muhteşem siyah-beyaz sinematografisi, kasvetli ve gerilim dolu atmosferi son derece güçlü bir şekilde yansıtır.

Oyunculuklar, özellikle de çocuk oyuncuların performansları, ürpertici derecede inandırıcı ve soğuktur. Film, faili meçhul olayların merkezine doğrudan bir cevap vermekten kaçınır; bunun yerine, seyircinin olan biteni yorumlamasını ve faşizmin tohumlarının nasıl atıldığına dair çıkarımlar yapmasını ister. 2009 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazanan 'The White Ribbon', sadece bir dönem draması veya gizem filmi değil, aynı zamanda otorite, itaat, suç ve masumiyet kavramları üzerine sarsıcı bir psikolojik incelemedir. Sorgulayıcı ve çok katmanlı anlatısıyla, izleyici üzerinde uzun süre silinmeyecek bir etki bırakan bir başyapıttır.